Starokatolicyzm

Nurt starokatolicki wyłonił się w II Poł. XIX w. kiedy to doszło do w Kościele Rzymskokatolickim miejsce do „małej schizmy” – kilkunastu teologów z Ignacym von Dollingerem [zdj.] na czele sprzeciwili się dogmatom o nieomylności papieża. Połączyli się oni z kosciołemn Utrechtu (tzw. „janseniści”), który już w pocz. XVIII w. zbuntował się przeciwko Rzymowi z Corneliusem van Steehovenem na czele dzięki czemu powstał Kościół Niderlandzki.
W 1889 r. biskupi starokatoliccy proklamowali utrechcką deklarację w której zostały wyrażone główne zasady wyznania starokatolickiego gdzie zaakcentowano przede wszystkim odrzucenie nieomylności papieża, oraz dogmatu o Niepokalanym poczęciu Najśw. Marii Panny. Pomimo początkowo deklarowanego uznawania honorowego zwierzchnictwa papieża nad kościołem w dalszych latach kościoły owe uniezależniały się stopniowo przeradzając się w niezależny od Rzymu nurt wyznaniowy zaś w l. 20. XX w. nawiązały interkomunię z Kościołem Anglikańskim, stad bywają wyodrębione jako odrębny anglikańsko-starokatolicki nurt chrześcijaństwa. W Polsce do kościołów tej grupy zalicza się Kościół Polskokatolicki, kościół Starokatolicki Mariawitów i Kościół starokatolicki w RP.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Katolicyzm

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *