Ewangelia św. Mateusza

W Ewangelii sw. Mateusza Jezus jest to postać która jest przedstawiana jako przybywająca w kulminacyjnym punkcie dziejów Izraela i wychodzi naprzeciwko nadziejom narodu wybranego. Na początku księgi pojawia się długa lista przodków, czyli genealogia wywodząca wszystko od Abrahama łączy Jezusa z poprzednikami z przeszłych czasów. Wydarzenia z dzieciństwa Jezusa mają tutaj być analogią do dzieciństwa Mojżesza. Podobnie w kazaniu na Górze Jezus może zostać przedstawiony jako nowy, kolejny Mojżesz który poprzez swoją działalność rozpoczyna erę Królestwa Bożego.
Mateusz napisał swe ewangelie głównie do chrześcijan którzy byli pochodzenia hebrajskiego.
Starożytna tradycja chrześcijańska, znana już w II w. po Chr., przypisywała tę Ewange¬lię jednemu z dwunastu apostołów, poborcy podatkowemu, który jest tu zwany Mate¬uszem (9,9), a gdzie indziej nosi imię Lewi (Mk 2,14). Współcześni egzegeci są zgodni, że autor jest Żydem, obeznanym w doktrynie nauczycieli Prawa, i jednocześnie uczniem Jezusa.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Nowy Testament

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *