Sobory Powszechne

Prawosławie uznaje pierwszych siedem soborów jako wiążące dla Nauki chrześcijańskiej.:
1. 325 Nicea I – potępienie arianizmu; sformułowanie symbolu (wyznania wiary) oraz dogmatu o współistotności Chrystusa i Boga Ojca; ustalenie terminu obchodów wielkanocy;
2. 381 Konstantynopol (I) Potępienie macedonianizmu, czyli duchoburstwa, nie przyjmującego współistotności Ducha Św. z Ojcem i Synem; ogłoszenie 4 kanonów, m.in. o honorowym pierwszeństwie biskupa Konstantynopola po biskupie Rzymu.
3. III 431 Efez Potępienie nestorianizmu (doktryny o dwóch osobach Chrystusa – Boskiej i ludzkiej) i uznanie Marii za Theotokos, czyli Matkę Boga (Bożą rodzicielkę) , a nie jedynie Christotokos, czyli Matkę Chrystusa.
4. IV 451 Chalcedon Potępienie monofizytyzmu – wiary że Chrystus ma tylko boską naturę
5. V 553 Konstantynopol (II) Potępienie Orygenesa, a także niektórych twierdzeń Teodoreta z Cyru, Teodora z Mopsuestii i Ibasa z Edessy.
6. VI 680-681 Konstantynopol (III) Potępienie monoteletyzmu, czyli nauki głoszącej że Chrystus miał tylko jedną Boską wolę.
Czasem sobory Konstantynopolski II i III określane bywają jako tzw. „sobór piąto-szósty”
7. VII 787 Nicea (II) Potępienie ikonoklazmu, uznanie czci obrazów i podanie jej definicji; 22 kanony.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Prawosławie

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *