Betlejem

Betlejem (arab. Bait Lahm, 777 m npm., 1169 m nad poziom Morza Martwego), zbudowane z białego i różowego kamienia, rozłożyło się na dwóch wzgórzach, których zbocza pokryte są winnicami, gajami figowymi, migdałowymi, granatowymi i oliwkowymi. W dole, od wschodu i południa, wiosną falują lany pszenicy i jęczmienia. Przez pozostałą część roku pola pozostają wyschnięte, płowe, pustynne. Tutaj Rut zbierała kłosy (Rt 2,2-17), tutaj w noc Bożego Narodzenia obozowali pasterze (Łk 2,8). Mieszkańcy, prócz rolnictwa i pasterstwa, zajmują się szczególnie wyrobem przedmiotów z masy perłowej i drewna. Obróbka masy perłowej kwitnie tu od XVI w., kiedy została wprowadzona przez; franciszkanów. Piękny wygląd mieszkańców Betlejem jest przysłowiowy. Niegdyś kobiety nosiły bogaty ubiór, składający się z długiej, powłóczystej sukni koloru czarnego lub niebieskiego i z kaftana zdobionego w kwiaty i arabeski barwy czerwonej. Mężatki nosiły na głowie wysoki czepiec, nakryty długim białym welonem spływającym aż do pasa.
Ludność (licząca ok. 32 tyś.) składa się z chrześcijan i muzułmanów. Katolicy są rytu łacińskiego, syryjskiego, melchickiego.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Ziemia Święta

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *