Bazylika Narodzenia

Grota w której się narodziło Dzieciątka Jezus niewątpliwie była odwiedzana przez wiernych od samych początków chrześcijaństwa. Potwierdza to fakt, zrelacjonowany przez św. Hieronima, że cesarz Hadrian, dążąc do usunięcia z Palestyny jakichkolwiek śladów nowej religii, chciał również, położyć kres kultowi w tym miejscu, sadząc tu gaj poświęcony Adonisowi, tak, by ,,opłakiwano śmierć faworyta Wenery w tym samym żłobie, gdzie po raz pierwszy usłyszano kwilenie Syna Bożego, który stal się dziecięciem dla naszego zbawienia”. Kult po¬gański, profanujący to święte miejsce, nie trwał jednak długo. Orygenes w III w. mówi o „grocie żłóbka w Betlejem”, -wskazując na nią jako na dowód prawdziwości tego, co mówi Ewangelia o narodzeniu Jezusa. W I połowie IV w. z hojnej fundacji cesarza Konstantyna i jego matki, św. Heleny, wzniesiono tu w roku 320 potężną bazylikę, której układ znamy dzięki odkryciom dokonanym w roku 1934 pod posadzką obecnej bazyliki. Pięcionawowa bazylika rozciągała się z zachodu na wschód. Od zachodu znajdowało się rozlegle atrium otoczone czterema portykami. Od wschodu wieloboczny budynek wznosił się nad Grotą Narodzenia. Bazylika, uszkodzona przez pożary oraz w czasie powstania Samarytan w roku 529, została odbudowana za panowania cesarza Justyniana (528-535) około roku 540. Budowniczy przekształcił jednak wówczas całkowicie plan świątyni. Posadzkę podniesiono, a zburzywszy budowlę konstantyńską nad grotą wzniesiono na tym miejscu szeroki transept z dwiema absydami po bokach i z absydą główną w głębi. Bazylika przybrała więc wówczas kształt zasadniczo taki sam, jaki mimo późniejszych przekształceń zachowuje aż do naszych dni.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Betlejem

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *