Sanktuarium Wniebowstąpienia

Na szczycie Góry Oliwnej, uważanym przez wiernych za dokładnie to samo miejsce, z którego Jezus wzniósł się do nieba, powstała w roku 375 rotunda, do której w roku 438 dobudowano oratorium i klasztor dla mężczyzn, ufundowany przez ś w. Melanię Młodszą dla sprawowania liturgii w Bazylice.
Badania archeologiczne widocznych jeszcze resztek archeologicznych (części fundamentów muru zewnętrznego z podstawami kolumn) pozwoliły rozpoznać w nich budowlę wzniesioną przez krzyżowców na planie ośmiokąta, wpisanego w okrąg o promieniu 18,40 m, z wewnętrzną kolumnadą podtrzymującą okrągły bęben, na którym opiera się kopuła. Kopuła była u szczytu otwarta ku niebu. Pod nią wznosiła się kaplica, chro¬niąca kamień, na którym legenda dopatrywała się śladów stóp Chrystusa. Kaplica, ozdobiona zgrabnymi lukami, opierającymi się na kapitelach kolumienek, została w roku 1187 zamieniona na meczet i przykryta przez muzułmanów w roku 1200 ciężką kopułą.
Co roku w święto Wniebowstąpienia franciszkanie sprawują tutaj służbę Bożą. Przychodzą tu w wigilię święta, śpiewają pierwsze nieszpory, a o północy jutrznię.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Jerozolima

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *