Bazylika

Budowa nowej bazyliki, rozpoczęta przez Kustodię Ziemi Świętej w roku 1919, została ukończona w roku 1924. W tym samym roku świątynię konsekrował kard. Giorgi, legat papieski.
Styl bazyliki nawiązuje w swych generalnych liniach do architektury rzymsko-syryjskiej, której szczytowy okres rozwoju przypada na IV-VII w. Przed wejściem wznosi się bogato rzeźbiony łuk, opierający się po bokach o dwie wieże. Tworzy się w ten sposób jakby przedsionek, który ma zamiast sklepienia błękit nieba. W głębi przedsionka znajduje się portal. Dwie wieżo po betkach fasady łączą z kościołem dwie kaplice, wznie¬sione na miejscu wcześniejszych, poświęcone Mojżeszowi i Eliaszowi. W ten sposób zrealizowało się pragnienie św. Piotra, by wznieść na Taborze trzy przybytki : dla Chrystusa, Mojżesza i Eliasza. Bazylika składa się z trzech naw, przedzielonych potężnymi filarami i arkadami. Ponad arkadami biegnie gzyms pokryty kolorową mozaiką. Stanowi on podstawę biegnących po obu stronach nawy głównej rzędów kolumienek, które podtrzymują belkowanie dachu. W centrum bazyliki schodami rozciągającymi się na całą szerokość nawy głównej schodzi się po 12 stopniach do krypty, zachowującej starożytne mury i ołtarz, odnaleziony w czasie wykopalisk. Z naw bocznych wchodzi się po schodach do prezbiterium, wznoszącego się ponad kryptą na wysokość kilku metrów powyżej poziomu posadzki kościoła.

 
 

Więcej artykułów w kategorii Tabor

 
 

Share this Post



 
 
 
 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *